Leon wacht op mijn nieuwe bril (mislukt) in Monasterio Dat was me weer een nachtje wel, buiten, 5 km voor Monesterio. Met die varkens naast me en een blaffende Tosca. Bij het krieken van de dag op, inpakken en wegwezen. In Monesterio het eerste het beste cafe ingedoken, Leon en Tosca ieder aan een 

  Maandag 27 okt. van Almaden de la Plata via El Real de la Jara naar Monesterio, 27,5 km. Gisteren aangekomen in Almaden. Maar door de pijnlijke achtervoeten van Leon (achter heeft hij geen ijzers en zijn Leons hoeven te ver afgesleten)  schoot het maar niet op. Op het vele grint en op de rotsige 

 Bivak als zwijnenhoeder naast de kuzje (varkens) Zondag 26 okt. 2014 Overnacht in open veld onder de blote hemel, terwijl Leon opgesloten was in een pad, dat aan de ene kant was afgesloten door een hek, aan de zijkanten door draad en aan de andere kant door mij was afgedicht door een touw te spannen. 

  Zaterdag 25 okt. 2014 Guillena – Castilblanco de los Arroyos 27 km. Vandaag mooi weer. Mijn gebroederte heeft me vandaag definitief verlaten. Vlak voor hun vertrek zagen we nog een karavaan versierde ezels, opgesmukte ossen voor een kar, daarachter een soort schutterijkoningin. Jack vroeg, of dit een begrafenis was. Maar het bleek een oogstfeest. 

Sevilla is voor een paard eigenlijk een ramp. Gelukkig staat de route goed aangegeven, want je kunt niet in een hand een paard leiden, in de andere hand een hond en intussen in een boekje of gps de weg lezen. Gelukkig ga je niet door de drukste winkelstraten. Opvallend is, dat lantaarnpalen of bomen vaak 

Gisteren, woensdag 22 okt., telefoontje van de dos hermanos (2 broers), dat ze een verklaring hadden voor het gekke geluid van de auto: cardans van de jeep naar de verdommenis. Een paar dagen eerder hadden de broertjes al een spatbord laten vastlassen. Zeker 2 dagen nodig om te repareren. Vandaag, dond, 23 okt., op weg 

Alweer zo’n 30 km er op. Wow. Weer meer dan 30 gr., waarbij zeker 10 km over bloedheet asfalt. De rest ging wel goed. Dat dank ik aan een oud mannetje in korte broek en met gehoorapparaat, die me een binnenweg zou wijzen. Geweldig. Wat een volk, die Spanjaarden. Kilometers liep hij met me mee 

  Vandaag 32 km getippeld. Leuk. Van alle beren op de weg, waarover ik zorgen had, blijven er steeds minder over. Wel slangen langs de weg. Tosca is ongelooflijk. Onvermoeibaar. Geen kind aan. Dat was met haar voorganger Joep wel anders. Als Hollandse herder voelt Tosca zich ver verheven boven al die rot keuters hier,