Donderdag. Je komt veel apart volk tegen. In de herberg van afgelopen nacht zat o.a. een lange, Hollandse jongen uit Hoorn, met lang, blond, enigszins vervilt haar. Hij had een minihondje bij zich. Hoe doe je dat in de herbergen? Stiekem in een tas mee naar binnen! En onderweg? Merendeels loopt het hondje, maar wel 

Woensdag. Vandaag wil ik beginnen met een uitleg. Er zijn veel mensen die ik niet of met grote moeite kan bereiken. Dat is 1) omdat mijn mobieltje weken geleden verdronk toen paard Leon, in de hitte van Andalusië, een bad nam in een diepe vijver. Daardoor ben ik veel telefoonnummers en e-mailadressen kwijtgeraakt. 2) sinds 

Dinsdag. De dag begon goed. Lekker geslapen, dieren droog onderdak gehad fijn motregentje, vanavond zou ik, naar horen zeggen, zeker met paard en hond terecht kunnen. “Maar” 24 km! Dus, alles onder controle. Ik was gisteravond en – nacht alleen in de herberg. De hospita was naar huis. Mijn ontbijt voor vanmorgen had ze fisteravond 

Maandag. Vandaag 22 km. maar. Daar lachen we alledrie intussen om. Ha, ha, dus. Gisteravond sprak de hospita me aan. Siete (7), zegt ze. Zou ze bedoelen dat dan het eten klaar is, of dat de verwarming op de kamer een paar uur aan gaat, of vraagt ze of ik wil zitten, want dat klinkt, 

Zondag. Omdat ik vandaag zo’n lange route had, wilde ik gisteren in de molen in Tardajos vroeg naar bed. Maar op zaterdag zijn alle horecagelegenheden tjokvol. Ik wilde Tosca naar binnen halen om 10 uur. Hetzelfde verhaal als in Leon, nl. dan moest ik met haar langs de ingang. En daar stonden constant rokers buiten. 

Zaterdag. Na een heerlijke nacht in de molino, onder een donsdeken, opgestaan. Gauw hond naar buiten voor het licht wordt. Ik heb mijn kleren, dus ook mijn jas, nog niet terug van het wassen. Zonder jas is het een ijskoude wind. Trouwens met jas ook! Heb nieuw voer nodig voor Tosca en ik wil eigenlijk 

Donderdag. Een nieuwe dag, een nieuw geluid. Ik doe de oogjes open. Goh, wat een slaapogen. Niks slaapogen, ’n pupsjaug (blauw oog, maar in mijn geval gezwollen oog). Eergisternacht vond ik die linker slaap al jeuken. Zou die bruine pigmentplek op mijn slaap kwaadaardig beginnen te ontaarden? Toch niet zo snel en toch ook niet 

Een dik uur geleden ben ik gearriveerd in Itero de la Vega. Nu in bar/cafe met wifi neergestreken. Ik ben hier in de bar alleen, uiteraard met de televisie. Bagage in de open albergue gezet, waar niemand was, paard buiten het dorp vastgezet op een weelderig overhoekje, achter een bushuis een beetje uit de wind,