Zaterdag: Over de politie in Zamora moest ik nog denken aan die anekdote van een man die geverbaliseerd werd door de bereden politie en die antwoordde: ik ben gewend aan een lul onder het paard, maar hier zit die er op. Vandaag 28 km. Om 16.30 u kwam ik aan in weer zo’n piepklein dorpje, 

Vrijdag 21/11 Het is 16.50 u, Roales del Pan en ik zit hier aan een halve meter bocadillo in de kantine van het plaatselijke zwembad, de kantine tevens funktionerend als gemeenschapshuis, café, samen met 4 kaarters, die zich enorm opwinden en een kantiniėrė, die te oud is voor de megastrakke broek, die ze aanheeft. Het 

Vandaag, donderdag 20/11 was een lange dag, na een zware nacht. De Spanjaard in onze herberg leek wel een bommenwerper uit de 2e wereldoorlog. Wat een gesnurk. Ik voelde wel wat voor een schuilkelder. Stapte daarom midden in de nacht uit mijn stapelbed en wilde matras met beddengoed verplaatsen naar de woonruimte, om daar op 

Gisteravond liep ik in het donker 4 km terug van Salamanca naar mijn sobere herberg in Aldeatejada. Voor het slapen gaan Leon aan een andere paal gebonden. Hij had veel vers gras. Maar hopen dat hij daar geen koliek van krijgt, waar een paard aan dood kan gaan, of dat hij er van hoefbevangen wordt. 

Rob en Paulien op weg naar Salamanca Dinsdag de 18e nov. Vannacht vroor het. Ik lag op de grond in de onverwarmde “pelgrimsherberg” van Aldeatejada: één ruimte met een kachel, die niet open te krijgen was, geen stroom, buiten tegen het vriespunt. De slaapzak had ik omwikkeld met de paardenregendeken en daar tegenaan Tosca. Liefst 

  Weggegooide graflelie als decoratie voor Leon Een lauwe douche genomen. Onder ’t douchen een schuiver gemaakt. Of was dit m’n eerste tia? Ik rijt per ongeluk het douchegordijn los. Rob is technisch en prikt de haakjes weer door het gordijn. Ik zadel Leon op. Komt er een vrouw, die op straat rondwaaiende bladeren is 

Zondag 16 nov ’14 Morille Opgestaan in onze noodalbergue in Pedrosillo de los Aires. Wc-bril bestaat uit 2 losse stukken, boiler van 100 l. Dat ging nog. Eén stopcontact, peertje hangt aan één draad aan het plafond, spinnen all over the place, geen verwarming, buitendeur schuurt over de grond en kan niet op slot. Beheerder 

Pedropilo, pedrofielo, petrodildo, sillypedro. We raken helemaal in de war en dat zonder alcohol of paddo’s. Maar we beginnen bij het begin van de dag. Het weer is bar en boos. Hele dag gevets (zie Endepols, Diksjeneer vaan ’t Mestreechs) over een hoogvlakte, 1000 m. hoog. Regen en een “chill factor” door de wind, waardoor 

Vannacht hondenweer. Hele nacht regen. Vandaag overdag weer mooi weer. We lopen op bijna 1000 m. hoogte, dus niet te warm, wind in de rug, een enkel buitje, ook dus in de rug en met onze regenkleding macht das kein Flaus aus. Tot nu toe beschermde ik mijn 4 rugzakken met een te grote paardenregendeken, 

Omdat ik nog steeds voor lig op mijn programma volgens Paulien, en ook omdat het weer erg onstabiel is hier in de bergen, vandaag maar weer een korte route. Bale, bale (Spaans voor “goed zo”). Ik verlaat me voorlopig maar helemaal op Paulien. Wel makkelijk na weken lang, tijdens het wandelen, te hebben moeten denken