Zaterdag 22 aug. 2015 Alta Strand Camping

Op de terugweg

Op de terugweg

Karige begroeiïng op de toendra

Karige begroeiïng op de toendra

Tosca zoekt naar rendieren op de toendra

Tosca zoekt naar rendieren op de toendra

Landschap tussen Skaidi en Alta

Landschap tussen Skaidi en Alta

Uiterst magere berkenbossen

Uiterst magere berkenbossen

Heeft het je veranderd? Nee. Verander je nog veel na je 30ste? Je bouwt uit, maar veranderen?
Een koppel gaat trouwen. De vrouw denkt: ik verander hem nog wel. De man denkt: ik hoop dat ze nooit verandert. Beide krijgen ongelijk.
Maar accenten worden versterkt, relativeringsvermogen vergroot. Begrip wordt wat groter. En elk nieuw inzicht leidt tot meer nieuwsgierigheid.
Terug thuis pak ik de zaken weer op waar ik mee bezig was, alleen moeten hier en daar wat scherpe kantjes er vanaf of kleine leemtes worden opgevuld.
Mijn blog ga ik de komende jaren uitwerken met thema’s en wat meer diepgang. Van de reis wil ik een powerpoint-projectie (laten) maken. Rudi maakt een film. Veel zaken die ik onderweg ontmoette vragen om verder uitzoeken, lezen, studeren, googlen, praten of nogmaals bezoeken. En via het een stuit men weer op het ander. Dus dynamiek voor de komende jaren te over.
Vriendin Marij’s vader schreef interessante memoires en stierf kort daarna. Vriend Peters vader rondde zijn studie en vastleggen van Indonesische talen af vlak voor zijn einde. Het gaf zin aan hun laatste jaren. Nu hoop ik niet aan mijn laatste jaren bezig te zijn, maar zingeving is wel een belangrijke motivatie om ergens voor te gaan.
Zolang ik nog onderweg ben houd ik mijn blog bij, bij wijze van dagboek. Dat is nog wel een paar weekjes, maar of het vanaf nu verder nog interessant is? On verra.
Vanochtend hoorde ik van Rudi, dat hij veel reacties krijgt op zijn facebookpublicatie van mijn blog. Dat wist ik niet. Prima. Alleen, ik hoop, dat men zich realiseert, dat ik die reakties op “on verra” niet zie op mijn blog. Ik maak er een punt van om alle reakties die ik wel zie op mijn blog te beantwoorden, maar die van “on verra” heb ik nooit beantwoord, omdat ik ze nooit heb gezien. Dat is Rudi’s facebookpagina. Dat even voor de duidelijkheid.
We rijden met de camper terug zuidwaards naar “mijn” camping in Alta. De Kroaat aan de receptie was supervriendelijk. Je kunt mijn fiets gratis gebruiken, bood hij aan. Wel zo handig. Het weer is ongelooflijk: zelfs warm, omdat er geen wind is. Vreemd genoeg zijn er al dagen lang geen muggen meer. We zitten buiten te zonnen in ons blote bastje.