Kilpisjärvi is niks. Het is een buurtschap, uitgestrekt over vele kilometers. Er lijkt geen centraal punt te zijn, of het moet al de ene supermarkt annex tankstation- restaurant zijn, met 500 m. daarvandaan mijn hotelletje. Deze nederzettingstruktuur lijkt me vrij karakteristiek voor Scandinavië. Niet echt gezellig.
De klok staat in Finland een uur vooruit, dus als ik op de gebruikelijke tijd ontwaak is het hier een uur later. Daardoor haasje rep je, om voor sluitingstijd in de ontbijtzaal te zijn. Vandaag wel weer regelmatig zon. Mijn kamer is in een houten barak, waar twee gangen zijn met veel kamers, gemeenschappelijke wc, douche en tussen de twee gangen een doe het zelf-keuken. Tosca mag op de kamer. Voor wifi moet ik naar de lobby van het hoofdgebouw, tegenover de receptie. Daar zit ik al de hele dag om de blog van een dag of tien, met foto’s, op de site te krijgen.
De camera bleek niet leeg, maar de chip is vol. Hoe krijg ik die foto’s nu allemaal opgeslagen op mijn thuiscomputer, voordat ik alles wis van de chip en misschien alles definitief kwijt ben? Van de andere kant, de belangrijkste foto’s heb ik toch op de Ipad staan, maar ja, als die eens in het water valt, ben ik de foto’s alsnog kwijt. Moet ik morgen maar eens uitvogelen.
Telefoon naar het thuisfront, naar collega Marietje, sms-jes, inkopen. Intussen ligt Tosca zich wat te veretteren buiten de ingang van de herberg. Dat is dan ook regelmatig duidelijk te horen.
Ik vraag of ik een aantal dagen mag blijven, daarmee wat tijd rekkend, om niet te snel op de Noordkaap te zijn. Want Rudi, de cineast, wil 14 aug. uit Nl. vertrekken om mij de laatste twee weken, vanaf Kautokeino of daar ergens, te vergezellen. En als ik nu stug doorstievel, dan ben ik tegen de 14e al bijna op de Noordkaap, twee weken te vroeg dus. Ergo, tijd rekken, hier en aan het eind van mijn volgende traject, in Kautokeino. Nou, dat bevalt me best. “Survivelen” in een herberg is ook wel eens lekker. In de ijskast ligt nog veel eten met een briefje erbij, dat iedereen dat mag nemen: worsten, vlees, melk enz. Spaghetti is nog over in de keukenkast. Met het al eerder genoemde minimum aan gezond egoïsme, haal ik het briefje uit de ijskast weg en hoop daarmee mijn avondeten voor de komende avonden te verzegelen. Het is half zeven. Vanavond is hier een muziekoptreden. De gitaren worden al binnengebracht. Ik denk, dat ik even eerst naar de supermarkt ga, dan de sauna induik, daarna eten maak en dan eens ga kijken hoe Finnen zich vermaken, cq uit hun bol gaan???
Harrie Huijben pony en hond
