Vandaag verder plannen. Eten kopen voor een week voor hond en baas. 10 Kg. extra. De komende week beginnen met, alles samen, meer dan 20 kg. dragen. Het past niet eens in mijn rugzak. Hoe moet dat nu weer gaan? De rugzakbanden zullen mijn schouders wel mores leren. Nu begrijp ik ook een beetje die vrouwen die boven zó weelderig zijn bedeeld, dat de schouders last krijgen van hun bh-bandjes en zij overgaan tot mammareductie. Het is nu 10 gr. C. Voor morgen wordt warm weer verwacht: 13 gr. Muggen dus. Ouwwië! Wordt weer afzien. Soms zou ik haast denken: Er gaat toch niks boven de eigen koffer, ijskast en alles bij de hand ÈN… lekker mogen gaan werken. Ik hoop dat de assistentes dit lezen. Dan komen ze ’s morgens met nòg meer plezier hun roeping waar maken. Hééééj!
Terug bij mijn Fjällhotel komen net twee Hollandse 50-plussers aan, die ik in de bergen sprak in een hutje bij mijn muëssli-lunch. Ze waren net hier aangekomen. Kapoelewoetsj (kapot). Hebben even een poos rust nodig, nadat ze mij weer achterna komen op de Nordkallotleden. Ik ga mijn rugzak reorganiseren om alles er in en er aan te krijgen. Nou, dat lukt dus mooi niet, hoe ik ook duw en “prietsj”. Dan maar een tas er bij kopen en die bovenop de rugzak binden met snelbinders. Juzzus, hoe moet dat gaan? Maar ja, elke dag zal ik meer opeten van dat gewicht. Dat geeft hoop. Ik zie dat Tosca ook al mager begint te worden, dus ik móet genoeg te eten meenemen. Zij kan nog muizen vangen, maar als ik te weinig eet, word ik zo slap als een hoddel (vaatdoek) en kom ik gaaroet (helemaal) niet meer vooruit. Dus niet lang zeiken, gewoon meesjouwen, die zaak. Het is toch een voorrecht, dat je zo mag afzien. Dus niet zaniken.
Morgen wil ik vroeg op stap, dus naar bed. Het is 22 u.
Harrie Huijben pony en hond
