Welkom thuis
Mijn erg matige nachtrust in de tent werd enigszins gecompenseerd in de camper. De volkskrant- weekbladen die er in lagen kreeg ik allemaal uit. Het boek van Joris Luyendijk ook. Ik maakte een paar lijsten met zaken die ik na thuiskomst beetje bij beetje wilde gaan regelen, schreef een paar conceptbrieven en zo kwam ik de dag goed door.
Onderweg in Duitsland de nodige files, maar vóór donker waren we in Cottessen. Daar vond ik een versierd huis en een tuin met de nodige familie als welkomstcommitee. Het was prachtig weer. De volle maan kwam op. We zaten buiten en aten, dronken, praatten en leven hopelijk nog lang en gelukkig.
Eigenlijk zou ik nog eens een evaluatie van mijn tocht moeten schrijven, maar daar ben ik nog niet over uit. Dus dat komt voorlopig niet in mijn blog.
De komende paar jaar wil ik mijn ervaringen uitwerken, o.a. door veel te lezen en na te zoeken over streken en steden waar ik doorheen liep, ervaringen en indrukken toetsen aan die van anderen en zo mijn reisverslag gebruiken als kapstok voor een aantal thema’s die mij boeien.
Ik hoop de komende tijd mijn indrukken te kunnen vertellen aan groepen, zoals school, vereniging, serviceclub e.d., waarbij ik als tegenprestatie een vrije gave vraag voor Mama Alice.
Iedereen wil ik nog eens attenderen op de straatkinderen in Peru, waar Mamma Alice zich voor inzet en waar ik voor gelopen heb.
Verder nog dank voor de reakties op mijn blog.
Einde blog.
Vertrek van mijn hut in Drammen. Op achtergrond camper van Rudi en Paulette” width=”300″ height=”225″ /> Vertrek van mijn hut in Drammen. Op achtergrond camper van Rudi en Paulette[/caption]
Samen hapje en kop koffie in camper
