Hè hè, ’t is me weer een dagje wel. 16.37 u. in het tankstation van Hemavan (Zweden). Het begon allemaal veel belovend. Opstaan, pakken, afrekenen, wachten op David, die om 10 uur de eerste helft van mijn betaling voor Tosca zou komen ophalen en dan liften naar Mo I Rana in Noorwegen, 100 km. hier 

Nu 9.33 u. Over 30 min. komt hondenoppas David de eerste helft ophalen van de oppaskosten. Nu even gauw de overnachting afrekenen, een bordje maken om te liften naar Mo I Rana in Noorwegen en dan hopen dat ik op tijd daar aankom. Dan kan ik misschien nog mijn vlucht naar huis, a.s. dinsdag, vervroegen, 

Ja, zo’n lift door 70 km. niemandsland, dat schiet op. Dat scheelt een extra dag lopen. Ik ben dus in Zweden. Over 1 week vertrekt mijn vliegtuig vanuit Mo I Rana, 130 km. hiervandaan, weer in Noorwegen, naar Düsseldorf. Intussen heb ik de tijd om hier onderdak te zoeken voor Tosca en om me voor 

        Mijn peesontsteking krijgt vanaf nu een dikke 2 w. rust. Vandaag of morgen kom ik liftend aan in Hemavan in Zweden, zoek daar een adres voor hond Tosca en heb dan nog een dikke week om op het vliegveld te komen, 100 km. verder, in Mo I Rana. Dus tijd zat. 

Goed weer voorspeld voor vandaag. Dus geen hoes over de rugzak. Is zo lastig als je er even iets er uit wilt halen. En geen cape om. Flink wat zon. Natuurlijk even moeten stoppen om vanwege regen de cape en rugzakhoes toch te gebruiken. Maar o.k., na 12 km. kwam ik toch aan in Trofo. 

Mijn cabin[/caption] We komen weer in een nieuwe Noorse provincie[/caption] Mijn lift Vandaag is een heuglijke dag, want 64 jaar geleden kreeg mijn moeder haar tweede baby. Weer een jongetje. Proficiat! Het interessante van vandaag speelt pas tegen het einde van de dag, maar ik zal toch even beginnen bij het begin. Het liep niet 

Hartstikke verslapen. In Nl. word ik gewekt door het sterker wordende licht, maar hier blijft het de hele nacht licht schemeren, dus dat biologisch klokje werkt hier niet bij mij. Nu komt dat goed uit, want door de lange wandeldag gisteren, 45 km., was ik veel te laat in bed. Bij de Nijmeegse 4- daagse 

“Sneeuw op de bergen” Fréderique viert feest. Proficiat Fréderique. Tien jaar onbaatzuchtig, hard werk, ongetwijfeld vaak moeilijk, ver van huis, voor Mama Alice. Ik loop maar een jaartje, maar jij bent al tien jaar onderweg. Knap hoor. Je hebt mijn bewondering. Mensen, steun Mama Alice. Voor op mijn site, onder Mama Alice, staat waar je 

12.46 u. Heia, een wegrestaurant/ motel op mijn route naar Grong. 2,5 uur gewandeld, bijna constant in een licht miezerregentje. Dus tijd voor pauze. Eland, specht, koolmees. Maar terug naar het begin. Om 8 uur loop ik het hoofdgebouw van de Camping Vegset binnen, om daar de verzamelde pers van Snåsa (2200 inwoners) te woord 

Nog even zeuren over het weer: vandaag zou het goed weer zijn. Inderdaad scheen de zon al in alle vroegte. Dan kun je niet goed meer slapen. Gordijnen waren er niet. Maar toen de zon móest schijnen, toen ik vertrok, regende het al weer. Na een paar uur kwam de zon toch regelmatig tussen de