Han ontwaakt in zijn tent in Rävfallstugan Korte pause: Han, ik en Tosca    25 Km. berg op en af door Lapland, soppen door moerassen, springen over snelstromende beken. Ergens op de boomloze uitgestrekte fjäll, hoogvlakte, zijn we na een lunchpauze van de route afgeraakt. Nu was die toch al niet duidelijk hier. Allerlei paden 

  Han maakt sauna klaar              Samenhut van binnen Boh, dat viel me zwaar, die eerste paar uur berg op. Het viel zowel Han als mij op, dat onze kuitpijn van het door de sneeuw baggeren een paar dagen geleden, over was. Gelukkig trok Tos vandaag goed en vrij recht vooruit en regelmatig. Geen rendieren gezien. Wel 

Zowel trailrunner Han als ik hebben stijve kuiten. Het ploeteren door de soms diepe sneeuw, berg op en af, met rugzak, is blijkbaar toch wat ongewend. Terwijl we ons klaar maken voor vertrek, komt waard Michael ons vertellen, dat we vanmiddag vóór 14 u. in Ammarnäs moeten zijn, anders is daar de winkel dicht. Ja, 

Na een paar dagen vond ik het tijd om het advies van Afrikaloper, vriend Ben D uit Eijs, weer eens op te volgen, nl. me te verzorgen, zodat ik niet aangezien word voor zwerver. Ik daal de 150 m. af naar de rand van het meer om me daar te scheren en stoot daar op 

Om vier uur ’s ochtends in Viterskalet Fjällstugan even op, voor je weet wel. Ik kijk naar buiten: regen , wind, mist en, natuurlijk net als gisteren, alles wit. Uitgeslapen tot 7 uur, happie, happie en om even na achten waren we als twee jonge honden al enthousiast op weg. Uren lang bergop door de 

Vanochtend, na een korte rondgang door Hemavan, geld wisselen, eten kopen, Tosca ophalen bij restaurant Sibylla, waar oppasser David werkt, geht’s los, over Kungsleden, het Koningspad, de fjäll (Zweeds voor bergen) in. De eerste uren was het zonnig en warm. Dus veel muggen. Na de eerste beten deed ik een muggennet om mijn hoofd. Han 

Dashbord[/caption] Zoveel gedaan in die dikke week dat ik thuis was, dat ik me beperk tot een paar gebeurtenissen. Het intermezzo naar Nl was bedoeld om mijn opaschap te verzilveren met de geboorte van ons jongste kleinkind. Dochter Lilian en haar Ralf kregen een wolk van een dochter, 3800 gr., met de naam Amélie (klemtoon 

Gisteren had ik voor vanochtend in Mo I Rana een taxi besteld om me naar het vliegveld te brengen. Ik vroeg de chauffeur hoe het was om in Mo I Rana te leven. Goed, was zijn antwoord. Hij vertelde 100-uit over een fietstocht waar alle Noorse taxibedrijven aan gingen meedoen voor de kankerbestrijding, over zijn