Geheel bewolkt maar droog en winderig. Twaalf graden C., dag en nacht. Als ik wil vertrekken komt langharige Morritz nog even uit de andere hut om afscheid te nemen en gute Reise te wensen. Toch wel aardig. Ik vertrek naar mijn laatste hut van dit reisdeel, de Pāltsahut. Daarvoor passeer ik weer de Noors-Zweedse grens, 

Zo slecht als het weer gisteren was, zo mooi is het vandaag. Bij het opstaan nog even opnieuw de kachel aangemaakt, om de laatste restjes nattigheid te drogen. Daardoor late start. Maar och, ’t is toch maar 18 km. Prachtige vergezichten, zeer mooie wandeling, die mij niet zo godsgruwelijk zwaar viel als sommige vorige. Mooi 

Met Max en Anja in de hondenafdeling van de Daertahytta, kleren drogen boven kachel Deel van de Daertahut> Door de laaghangende bewolking zijn de bergen, waar ik naar omhoog moet, niet te zien Wind en muggen zie je niet op een foto. Wel de markeringen, ” steenmannetjes”. Het fijnste van deze wandeldag is, dat hij 

id=”attachment_98680″ align=”alignnone” width=”300″] Water halen in rivier, beneden[/caption]Vandaag alweer begonnen met 3 km. bergop langs de Gaskasjåkkarivier en dan nog 4 km. naar de pas op de Coal’bmoai’vi-berg. Goh, wat een kapotmakerij, water, moeras, sneeuw, hopeloze steenvelden (foto), glad en zelfs daarboven, op die hoogte, nog muggen. Tijdens mijn karige, snelle lunch op een grote 

Omdat de Zweeds uitziende Duitser met Zweedse naam Bjorn en de Frans uitziende Zweed het nog laat hadden gemaakt ben ik pas laat op. Ik heb hier mijn rust hard nodig. Dus toch maar gekozen voor de korte route: 12 km. naar de Gaskahut. Omdat in de Lappjordhut een teiltje stond, kon ik dat ook 

   Net over de pas kom ik op een hoogvlakte met in de verte een Samennederzetting     Steil bergop. Prachtig landschap, meditatief, ideaal weer, foto’s. Twee maal moest ik hoog over een pas. Veel sneeuw, “pratsj”, een maal bang door een sneeuwbrug te zakken. Een sneeuwbrug is een sneeuwveld, soms 20 m, soms wel 

Van Abisko moet ik 17 km over de weg wandelen van oost naar west, voor ik het pad bereik, dat verder naar het noorden leidt, naar de Lappjordhut. Ik besloot dat asfaltstukje met de bus te doen. Ik stap uit de bus en krijg de rugzak, vanwege het gewicht, niet eens op mijn rug gehesen.