De wandeling was zwaar, maar mooi, interessant en leuk. Organisator Jack besloot al bij de eerste klim (na 30 min.), dat het hem te zwaar was. Dan kon ook niet met zo’n 120 kg ongeveer en dan daarbij nog bepakking. Later op de dag is Jack met hulp van zijn zoon Craig, die behalve zijn 

Via een bootje worden we gebracht naar het startpunt van de Suncoast Trail. We gingen aan land in the middle of nowhere. Meteen vielen de bomen met oranjerode stammen op: familie van de mediterrane madroño (strawberry tree) of officieel Arbutus menziesi. Komen alleen aan deze kust voor tot enige honderden km naar het zuiden (zie foto). Na 30 

Na een vliegreis van 9 uur (bah, al dat hangen in zo’n krap stoeltje) aangekomen in Vancouver en vandaar nog 100 km of zo naar Powell River, op bezoek bij schoondochter Danya’s familie. Een paar jaar geleden waren we uitgenodigd door Danya’s stiefvader Jack om mee te doen aan een bergtocht. Jack was 30 kg 

Aan het paardje merk ik niets verkeerds meer. Is een nacht uitgebroken geweest. Hij staat ook wel op een erg kale wei. Een km verder is hij terug gevonden. Dondersteen. Ik houd mezelf maar voor dat het een teken is van een flink karakter. Een paar dagen geleden kwam L1, de regionale tv, om in 

Net een lange site gelezen van iemand die van Friesland naar de Noorkaap liep, jaren geleden. Volgens mij is de 400 km. lange Zweedse Kungsleden niet te doen met een paard: Keienvelden, meren oversteken, rivieren doorwaden, bruggetjes oversteken en dan die massa’s muggen. Bovendien zit ik vast aan een tijdschema. Ik zie wel waar het 

1 w. geleden liep en stond het paard al dagen lang lam en wankel. De veearts dacht aan hoefbevangenheid. Nou, dan kan ik mijn reis wel schudden. Een nieuw paardje voor okt. zoeken, is wel erg gehaast en daar hecht ik zo snel niet aan. Luka ken ik nu van jongs af. Hij is hengst, was wel hopeloos