Nog een foto van het wachten op de watershuttle, die ons brengt naar de markt.

Bezoekje aan paviljoen world expo van 1986. Weer heel veel rond slenteren. Ook dat is training. Bezichtigen, terrasje met weer Z-Amerikaanse muziek, dicht bij universiteit.  

Vancouver strand met kleinkind Sienna.

In het park ontmoetten we een handtamme wasbeerfamilie. Op straat sprak ik een man aan die zijn Deense dog reu uit liet, met hondenschoentjes aan. Volstrekt onzinnig in een stad. Zeker bang dat het dier vieze voetjes kreeg. Ik informeerde naar het merk schoenen, waarop de dog zich luid grommend tot mij richtte. In ieder 

Hoewel de meeste auto’s goed gepoetst zijn – in de stad is geen modder zoals op de onerharde weg naar ons huis in Nl – vond ik ook auto’s die erger uitzagen dan de mijne. Zie foto. Miel en Danya spraken af met vrienden, op het strand, in de stad. Soms gingen wij mee, soms 

Mooie stad, schoon, veel strand, enorm park, veel uitgaansgelegenheden, ongeveer 1/3 van de bevolking Aziaat. Wij hadden een appartement op 26 hoog via Air B&B. Omdat de deuropener van de wolkenkrabber niet goed werkte ben ik enkele malen met de trap omhoog gegaan, een maal met 3 pizza’s in mijn hand. Goede  training na de luie eetdagen 

Hier enkele van de slangen van de hike enige dagen geleden.

Vandaag hadden we een uitstap naar het dichtbijgelegen vakantie eiland, Savary Island, met zijn hoge duin, brede zandstrand en betrekkelijk warm water. In de verte zeeotters, zeehonden, steeds weer de zeearenden. Het was heerlijk ontspannen, met kleine Sienna, Danya’s vriendin Amanda en haar partner, zon, ijsje etc. Weliswaar geen voorbereiding voor ponyanddogtrip, maar dat hoeft 

Intussen in Powell River terug, een stuk ten noorden van Vancouver. 50 km gehiked van de Sunny Coast trail, in 3 dagen. Prachtige natuur: 1 d. regen, maar verder strak blauwe lucht, nauwelijks wind. In de verte de bergen van Vancouver Island, met nog veel sneeuw op de toppen. Regenwouden v d gematigde zone. Woudreuzen 

Al wandelend hoorden we plotseling verdacht geluid vlak voor ons. De een dacht een eekhoorn, de ander een hert, een derde noemde een baby cougar, maar iedereen dacht “toch geen beer”. Ik pakte alvast een grote stok met de bedoeling om met veel geluid het aanvallend monster af te schrikken. Van achter een reusachtige steen