Meer van hetzelfde. We zouden weer door riviertje de Gulp gaan rijden, samen met ene Marjolijn. Het goot van de regen, dus geen Marjolijn en dus ook niet naar de Gulp. Dan maar gewoon rijden bij Jo in de wei, maar nu de hele tijd los, dus niet meer aan de longeerlijn. Jo bereed zijn 

Hoe gaat het met de voorbereidingen? Eerstens het paard: De bedoeling was dus hem watervrij te maken, maar Jo heeft me zo ver dat hij het paard wil laten bereiden (ik heb begrepen dat je een paard niet moet bereiden – opeten – maar berijden!). Intussen heb ik al mijn eerste rondjes door Jo’s wei gestapt en 

Net terug van vakantie. Eerste werkdag. Nonstop van 8 uur tot 19.30 druk in de weer. En dan om 21 uur naar het paardje om nog tot 23 u met hem te oefenen. Quelle vie! Dat ging natuurlijk weer prima: een beek probleemloos gepasseerd. Een andere beek, waar Luka anders met geen stok doorheen te 

Och wat is het leven toch zwaar! 3 dagen geleden voor de eerste keer naar Jo van de paarden geweest, om, met Luka aan de hand, achter Jo aan naar de Gulp te lopen. Veel moeite met laden op de trailer. Meneer wilde natuurlijk niet. Hans kwam gelukkig helpen. Jo zegt: we krijgen hem wel watervrij. 

Van Amerikaanse “broer” Ken moest ik meer schrijven over gevoelens, zorgen etc. i.p.v. alleen zakelijke dingen met betrekking tot mijn tocht. Dan blijft natuurlijk op de eerste plaats dat paard een grote zorg: hij was hoefbevangen, hetgeen tot blijvende lamheid kan leiden. Ik merk intussen gelukkig niks meer aan hem, maar men zegt dat de gevoeligheid van de 

Jeff G zag ik om de 10 jaar of zo en Bob E. idem. Jeff G hebben we 13 j. geleden opgezocht in Johnson Town – Tennesee, waar hij prof. filosofie is aan de universiteit, en Bob E in datzelfde jaar in Beachwood-Ohio. Hij heeft een bedrijf in verlichtingsartikelen. Ze wilden allemaal nog van alles afspreken, maar we 

2 Van de 3 boeken die ik had meegenomen, heb ik nu uit. Daarnaast nog mijn leerboek Spaans. Nu nog 1 boek van onze echtparen-leesclub (voor de grap ook wel parenclub genoemd) voor in het vliegtuig naar huis. Iedereen was even hartelijk. De zogenaamde vluchtigheid van contacten in de VS worden wel wat geloochenstraft door de 

Van Vancouver, met een overstap in Detroit, naar Cleveland gevlogen. Daar werden we afgehaald door Amerikaanse “broers” Bob en Ken en Ken’s echtgenote Emily. Zoals al eerder vermeld heb ik op mijn 17e als exchangestudent 1 j. in een gezin gewoond in Cleveland. Ik ging naar het laatste jaar van de Beachwood high school. Met