De hotelbaas/ jager met 25 jachthonden voor de hondenhokken. In een daarvan slaapt pony Leon Woensdag. Vandaag heeft het de héle dag geregend. In Pamplona liepen we een beetje mis, maar dat wist Jan snel te corrigeren. We liepen over de ophaalbrug van de stad en een score fotografen schoten plaatjes. Ik vroeg 10 E, 

Dinsdag. Op om 7.15 u. We hoorden het plenzen van de regen. Arm paard. Niet echt koud, maar voor de rest hondenweer. Tosca lag onder een afdak op karton, zoals intussen gebruikelijk. Ik blijf steeds de dieren even noemen, om kritiekasters gerust te stellen. Leon ijverig als altijd en Tosca enthousiast zoals altijd. En ik? 

trim.yNzkgJtrim.yNzkgJ Maandag. Gelukkig stonden we weer op vanmorgen. Onze gastheer niet. Lag nog te meuren terwijl wij zijn stulp verlieten. Even Leon ophalen. Oh, Schreck lass nach! Leon de klitse op (de benen genomen). Geen touw te zien. Gejat? Maar dan nemen ze die 15 m. smerig, nat, oud touw toch niet ook mee? Direct 

Zondag. In plaats van een rustdag vandaag, gevolgd door 2 normale wandeldagen, hebben we 3 korte dagen gepland. Dus al vóór 2 uur kwamen we aan in Cirauqui. Over de route is niet veel nieuws te zeggen: goed te doen. Onderweg kwamen we een ultraloper tegen. Die rennen zo’n 50 km. per dag en doen 

Vrijdag. Tosca heeft heerlijk gedold met 4 hondenvriendjes gisteravond bij het hippisch centrum in Navarrete. Daarom heb ik haar ook maar, net als haar vriendjes, buiten laten slapen. De deken die ik had klaar gelegd, heeft ze helemaal niet gebruikt. Volgens mij heeft ze in het gras gelegen, vlak bij Leon. Die dieren zijn toch 

Donderdag. Je komt veel apart volk tegen. In de herberg van afgelopen nacht zat o.a. een lange, Hollandse jongen uit Hoorn, met lang, blond, enigszins vervilt haar. Hij had een minihondje bij zich. Hoe doe je dat in de herbergen? Stiekem in een tas mee naar binnen! En onderweg? Merendeels loopt het hondje, maar wel 

Woensdag. Vandaag wil ik beginnen met een uitleg. Er zijn veel mensen die ik niet of met grote moeite kan bereiken. Dat is 1) omdat mijn mobieltje weken geleden verdronk toen paard Leon, in de hitte van Andalusië, een bad nam in een diepe vijver. Daardoor ben ik veel telefoonnummers en e-mailadressen kwijtgeraakt. 2) sinds 

Dinsdag. De dag begon goed. Lekker geslapen, dieren droog onderdak gehad fijn motregentje, vanavond zou ik, naar horen zeggen, zeker met paard en hond terecht kunnen. “Maar” 24 km! Dus, alles onder controle. Ik was gisteravond en – nacht alleen in de herberg. De hospita was naar huis. Mijn ontbijt voor vanmorgen had ze fisteravond 

Maandag. Vandaag 22 km. maar. Daar lachen we alledrie intussen om. Ha, ha, dus. Gisteravond sprak de hospita me aan. Siete (7), zegt ze. Zou ze bedoelen dat dan het eten klaar is, of dat de verwarming op de kamer een paar uur aan gaat, of vraagt ze of ik wil zitten, want dat klinkt,