Vrijdag. In Frankrijk wordt 2e kerstdag niet gevierd. Is in principe een gewone werkdag, al hebben veel mensen vrij, omdat het toevallig net een vrijdag is. Gelukkig, dan is er weinig verkeer als ik weer alleen moet lopen. Jammer genoeg is mijn maatje Constance terug naar huis, maar gelukkig komt vanavond Zoon Servé de gelederen 

Donderdag. Goede kerstwensen aan iedereen die dit leest. Ik ontvang wel sms, maar krijg geen sms-berichten verstuurd. Vooral JH en B en Desi/Sjef en Marietje/Th bedankt voor jullie sms. De reacties op mijn blog heb ik nog niet gelezen. Ontbijt aan tafel bij onze hospita Pierrette Bats. Haar dochter van 53 had ons gisteren een 

Woensdag. Na een gezellige avond met Constance, Rudi, Bas en ik met goed eten en drinken en discussie en verhalen, naar bed, zonder veel tijd voor mijn blog te hebben gehad. Vanochtend nog wat filmopnames, o.a. van het vertrek van ons. Constance en ik zochten in de nevel onze weg verder naar het noorden. Onze 

Maandag. Onze hospita Nadine werd steeds aardiger toen ze ons beter leerde kennen. Beter zo, dan omgedraaid. Van haar boterpress maakten we een foto. Dan ook maar een met haar er op (haar is zij). We vertrokken om 8.45 u. in de mist. We kregen van Nadine nog brood mee voor Leon, maar dat hebben 

Zaterdag. Om 5.30 begonnen ze al op te staan, de zenuwlijders. Velen beginnen hun pelgrimstocht naar Santiago hier. Dat betekent direct kilometers bergop over steile, modderige paden in de nevel en de mist. Een Ierse jongeman met lange vervilte vlechten, was weken lang komen liften vanuit Ierland, door Wales, Engeland en Frankrijk, om nu verder 

Vrijdag. Een snurker, die ook nog praatte in zijn slaap, verblijdde onze nacht. Omdat er weer eens geen verwarming was om ons gewassen ondergoed op te drogen, hadden Jan en ik onze schoon gewassen onderbroeken over het stukje ventilatiepijp gespannen, die verse lucht de slaapzaal in blies. Zie foto. De natte kousen werden op de 

Donderdag. Met de auto van de hospess word ik naar de wei van Leon gebracht. Ik vraag of nog hondenvoer te krijgen is in het dorp. Maar de zoon van de hospess is slager. Met het afval van de slagerij worden al die 25 jachthonden! gevoerd. Neem 4 kipkarkassen mee, zegt hij, dan heb je