Dinsdag. Na een rustig ontbijt met Pascal en Marie-Luce Olive eerst nog eens met hun hulp uitgebreid mijn route voor de rest van de week bekeken. Pascal regelde een hoefsmid voor Leon, natuurlijk Leon. Le marechal ferrant, Frans voor hoefsmid, mooi woord er bij geleerd, komt zaterdagmorgen op 9 u. voor het gemeentehuis, op het 

Maandag. Al weer veel te laat, dus kort verslag. Door de drukte, of eigenlijk door het langzaam lopen van Leon, zonder hoefijzers, heb ik helaas geen gelegenheid om de reacties te beantwoorden. Hele dag mist. Vanaf 15 uur werd het steeds mooier en tenslotte zelfs onbewolkt. Alweer mooie route, niet te moeilijk te vinden, op 

Zondag. Omdat het alweer laat is wordt dit een kort relaas. Het regende katten en honden toen ik opstond, maar bij het vertrek om 8.45 uur was het “droog”. Weer door een prachtig heuvellandschap, met weer mooie dorpen, heel langzaam gesjokt richting Périgeux. Leon wilde niet sneller, met die gevoelige voeten, zonder hoefijzers. Het enige 

Kasteelkamer voor de nacht Politie vindt Leon en mij Zaterdag. Ik heb onderweg gewoonlijk ‘sochtends, believe it or not, 1.5 uur nodig van de wekker tot het definitieve moment van vertrek. Dat i.t.t. normale werkdagen thuis. Dan red ik het, z.n., in 15 min. Vandaag vertrokken om 8.45 u. Ik heb een boekje met de 

Donderdag. Op oudjaar een aantal sms-jes verstuurd, maar mijn mobiel had geen bereik. Ik schreef de smsjes toch maar alvast, in de veronderstelling, dat ze wel ergens werden verzonden onder het lopen vandaag. Nu blijkt dat ik de hele dag al geen netwerkbereik heb, ook niet hier in de “stad”. Dus alle sms-jes worden ook 

Woensdag. Na ontbijt samen met echtpaar Lacaux in les Esseintes, Petit Champ 1. Z33194, bracht de madame Servé naar het station van La Réole. Door een bevroren wissel waren er al direct problemen, maar omdat ik hier in Pellegrue geen tel. netwerkbereik heb, kan ik niet Servé, of wie dan ook, bellen, om te vragen 

] Dinsdag. Door het late naar bed gaan zijn we ook wat later op. Servé controleert of Leon er nog is, ja dus, en of we kunnen rustig ontbijten? Wie schetst mijn verbazing als we 30 min. later buiten komen en, of de duivel ermee speelt, met pelgrims, Leon weer weg. Maar weer een zoekrondje 

Maandag. Het is toch goed warm gebleven op onze zolderkamer. Mijn 2-persoonsbed was prima, maar Servé’s antieke matras had wel een stromatras kunnen zijn. Een en al bergen en dalen. Hij was minder tevreden over de nacht. Ontbijt, samen met onze gastvrouw. Ik gebruik nog geen pillen, zei ze trots. Alles was wit bevroren, onbewolkt. 

Zondag. We liepen vanochtend bij een temp. van rond het vriespunt het mooie dorp Roquefort uit. Het café, waar we de sleutel hadden gekregen, was nog dicht. Dan laten we de sleutel maar op het tafeltje in het voorportaaltje van de de zeer povere miniherberg. Na 1 km. lopen begon het gesode… al: een smal 

Zaterdag. Gisteren pas in bed om 01 u. in de nacht, vooral wegens de late aankomst, 23.45 u., van Servé. Dus vanochtend maar ietsje later opgestaan dan gewoonlijk. Het regende dat het goot, dus vooral geen haast maken. We hoefden toch maar 18 km. naar Rockefort. Het gemiddelde is 25 km. per dag. Eerst maar