href=”http://www.ponyanddogtrip.com/wp-content/uploads/2015/01/image335.jpg”> Infrastruktureren bij Pompone in Combres[/caption] Lunchpauze onder kruisbeeld[/caption] Hele dag regen. Uitgebreid werd ons uitgeleide gedaan door de beheerder van ons pelgrimsonderkomen, die vanochtend naar ons toe was gekomen om ons vaarwel te zeggen. Maar van de adressen die ons gisteravond waren aangeboden, dus die van schoonzusje Lilian en het adres van de naturisten 

Het daghet in den oosten Het lichtet overal Hoe luttel weet mijn minnekien Al waar ik henen zal (Elckerlijk, lang geleden) Gezellig ontbeten met zijn vieren, samen met nog een ander Frans koppel en met een een jong Frans-Italiaans koppel, waarvan zij het hoogste woord voerde. De laatste 2 woonden in Parijs, waren (nog) kinderloos 

Mijn hospes-weduwnaar had vanmorgen netjes mijn koffie klaargezet, stokbrood, beetje boter en jam. Ik complimenteerde hem met de nette verzorging van alles: bed, prachtig geplooide lakens, een sierkussentje. Doe ik allemaal zelf, zei hij. Kinderen wonen ver weg: in Lille en in Parijs. Nauwelijks werk te krijgen. Iedereen trekt weg. Dat hoor ik al vanaf 

“> het echtpaar van de ezels en lama’s[/caption]De dag startte met een enigszins typisch Frans ontbijt. Ze had brood met jam klaar gezet en een literpak melk. Zie foto. Het brood heb ik helemaal opgegeten. De melk die over was heb ik meegenomen. Ik heb ook kalk nodig voor mijn botjes, nietwaar? Net toen ik 

ads/2015/01/Har-ponyanddogtrip-2014-2015-541-kopie-kopie.jpg”> Geen uitwijkmogelijkheid, slecht zicht in een bocht[/caption]href=”http://www.ponyanddogtrip.com/wp-content/uploads/2015/01/Har-ponyanddogtrip-2014-2015-543.jpg”> Een te smal voetpad over brug[/caption]Er was sneeuw voorspeld voor vandaag. Inderdaad een paar vlokjes, maar grijs was het wel. Geen zon gezien. Een paar keer was ik in de verleiding om van mijn zelfgezochte straatweggetjes af te wijken, en de officiële Santiagoroute te volgen, maar als 

Omdat het al laat in de avond is houd ik het kort. Nachtvorst gehad. Na het enigszins karig ontbijt bij de oude dame in Charenton direct naar de bakker gegaan om bij te tanken. Geld pinnen en en route. Mooi weer, zelfs aangenaam rond de middag. Gedeeltelijk de gewone kleine asfaltweggetjes genomen, gedeeltelijk de gemarkeerde 

  Stichtelijk boek op nachtkastje in Charenton Gisteravond kwam de bij zijn vader inwonende zoon even hallo zeggen. Ik schatte hem rond de 50. Hij zat wat in de serre te rommelen. Tosca sloeg direct aan. Ik zei, entrez en dat deed hij. Wat gepraat over zijn ezel: een kruising tussen de bijna uitgestorven, langharige 

‘S Ochtends heb ik 1,5 u nodig tussen wekker en vertrek. Die tijd zit hem niet zozeer in mijn make up, maar in het alles weer ordenen, inpakken, paard halen, opzadelen, huisje vegen. Uiteindelijk vanochtend na bijna 2 uur, nl. om 8.45 u. klaar. Hospita Chantalle wees me een kortere weg, nl. door de weien. 

Dat ik “bij Chateaumeillant” er bij zet “ter oriëntatie”, zegt natuurlijk ook weinig, want heeft maar 2000 inwoners. Dat is nog altijd veel meer dan het 10-voudige van Neret. Ik zit, weer via allerlei omwegen, in een huisje bij een boerderij aan het eind van een weggetje. Wat je een huisje noemt. Eigenlijk één ruimte, 

De hospes kwam even afscheid nemen en, wat waarschijnlijk belangrijker is, de betaling van 10 E in ontvangst nemen. De extra kosten voor verwarming schonk hij mij voor Mama Alice. foto. De voorspelde regen voor vandaag is vannacht gevallen. En zo hoort het ook. Vandaag is het redelijk zonnig. Tosca heeft, voor zo ver ik