Rond de 14 e maart vertrek ik verder naar het noorden, over het Pieterpad, tot Oldenzaal en Borne in Twente, Overijssel. Vandaar de Handelsweg/Wittekindweg naar Osnabrück in Duitsland. Van 14-24 april heb ik gezelschap in Duitsland en van 9-16 mei ook, maar dan in de buurt van de Duits-Denemarkense grens. De blog wordt hervat als 

De ochtendstond heeft goud in de mond. Ik keek naar buiten. In plaats van goud dikke sneeuwvlokken. Om 8.30 vertrokken Marjan, Ruud en ik, samen met Tosca, in de auto naar Theux. Mijn doel was om een van de overgeslagen etappes in te halen. Je weet hoe dat gaat met de dorpsklap: heb je een 

9 u Ontbijt. Vervolgens het paardje Leon ophalen. In de manege in Oignies-en-Thierache (wat een naam), in Noord-Frankrijk, waar Leon heeft gerust vanaf dinsdagavond. We aanvaardden een lange rit door de zonnige Ardennen huiswaarts. Na lang zoeken naar een geschikte lunchgelegenheid, streken we ten lange leste neer, vlak bij mijn thuisadres, nl. in restaurant le 

” width=”300″ height=”225″ class=”size-medium wp-image-4376″ /> Van Leeuwen/spijkersmop geïllustreerd[/caption] Omdat ik pas om 8,30 u ontbijt kreeg, de gastvrouw probeerde eerst me vast te pinnen op 9 u, kon ik pas laat weg. Laat, omdat de collega’s van het werk rond 11 u aan zouden komen in Durbuy, 18,6 km. van hier. Die afstand afleggen 

Vandaag is weer gemiezer. De gruppo sportivo rijdt mij na het ontbijt naar het eindpunt van gisteren, Houyet, ongeveer 60 km. van ons huidige hotelletje in Haybes, Noord-Frankrijk. Daar in Houyet word ik gelost, maar niet na eerst met zijn allen bij dezelfde bakker-lunchroom als gisteren koffie met “zwerende teen” zoals Wim een slagroomhoorntje noemt, 

Na lang ontbijten en uitgebreid toilet maken toog het gezelschap per auto naar de plek, waar gisteren de wandeling stopte, nl. Givet. Leon blijft vakantie houden in de manege in Oignie-en-Thierache. Tosca mocht wel mee. Eerst werd even cultureel gedaan, door het middeleeuwse plaatsje Hierge, niet te verwarren met vierge, in te gaan. Nou, wat 

Het zou vandaag mooi weer worden, maar buiten was de lucht grijs en wat nevelig. 20 Regendagen per maand in de winter, meldt internet over het ardennenklimaat. Aan het ontbijt bespreking van de route voor vandaag en ook al enigszins mijn route tot thuis. Mijn routeboekje over de “Voie de Saint Jacques”, ofwel Santiagoroute, start 

Veel voorbeelden van Ardenner bouw: met Ardenner breuksteen, zware, blauwstenen, ook wel Namense steen of arduin genoemd, raam- en deurkozijnen, resp. -posten en op de hoeken van de muren grote hoekstenen van verschillende grootte. Foto. Tosca heeft weer de dubbele afstand afgelegd. Ze ligt nu, met een gevonden runderrib, in een garage. De hoefijzers hangen 

niet erg opvallende routeaanwijzing. Gisteravond uitgebreid gegeten met mijn hospita. Die met de grote bos zwarte haren en 4 kinderen, waarvan de oudste 40. Ze zou dus bv. 55 kunnen zijn. Ze heeft als grote passie zingen. Van overal komen groepen zangers bij haar logeren, om in de kerk, maar ook op andere plaatsen, samen