Verdomd hard, die vloer, net wat te koud in de loop van de nacht. En dan mijn lieftallig mormel, die het nodig vond bij elk muizengeritsel luid blaffend op te springen vanuit mijn zij, daarmee de zorgvuldig gerangschikte plate op mijn slaapzak, waar natuurlijk ook zij zich op vleit, los te rukken, om na 

    Mooie route over oude trambaan   Heerlijk geslapen in die caravan. Met Tosca aan mijn zij. Een matras, dekbed, mijn slaapzak, ondergoed en flanellen overhemd aan en daarmee kwamen we prima door de ijskoude nacht. In de “gemeenschapsruimte” mijn boterhammetjes opgegeten met een Duits koppel, die Jutland rondfietsten. Ze waren beide in de 

Zo, nu ben ik alweer in Hadsund en moet hard nadenken waar ik vanmorgen ook weer was: Randers dus, maar de letter d wordt niet uitgesproken. Onbelangrijk detail, dat ik leerde van de campinghoudster van vanavond, hoewel zij van oorsprong Zwitserse is. Daarover later. Net als de vorige dagen was de keus tussen de snelste 

Nog even over mijn aankomst gisteravond in de jeugdherberg in Aarhus. Ik ga mijn kamer binnen: 6 stapelbedden. In 2 er van lagen mensen te slapen, dus om een uur of 15.30. Een leek een zuidelijk type, de ander een jonge, blonde, pasteuze kerel. Niemand zei wat. Mij best. Wel raar dat er een groot 

Een dag die voorspoedig verliep, maar constant over het fietspad van een lange, drukke weg. Ieder voordeel heb ze nadeel, aldus ons fenomeen Cruijff. Toen ik, heel lang geleden, zat te studeren in de grote universiteitsbib (dat deden velen, want dat was gezellig), kwam een collegastudent naar mijn plaats en doorbrak fluisterend de serene stilte 

Zo, nu ben ik echt een beetje back to basics: backpacker; down to earth met slapen op de grond. Het minder vast slapen moet gecompenseerd door veel uren te maken, dus vroeg er in. Mijn tent is zó eng, dat Tosca er eigenlijk niet bij past, althans niet opgerold. Als ze languit gestrekt naast me 

Tosca rust uit in een bladerbed                                                     Waar leidt deze weg nou weer heen? Ik zeg altijd: niet lang pielen, op naar Vijlen Was ik even blij dat ik in een hut mocht slapen. Hij was wel leeg, maar gelukkig lagen er nog losse stukken vloerbedekking. Die legde ik 3 dubbel dik, daarop mijn 

Even pauze Bank om even te pauzeren naar 3 u. wandelen Omdat het helder weer is, zijn de nachten koud. Maar met alle kleding aan is het goed toeven in mijn slaapzak en Tosca nestelt zich zodanig, dat ik goed mee profiteer van haar kacheltje. Wel is het natuurlijk kil, als je uit je kasteel 

Met Tosca in de tent. Voor degenen die dit nu voor de eerste keer lezen, Tosca is mijn teefje, hond dus. Het was onbewolkt, dus vrij koud en er stond een ” nutte bies” (koude noorden- of oostenwind). Toch wel frisjes. De tent is eenpersoons, als voor een mummie, maar in het midden ietsje uitwijdend, 

Gisteravond nog even een ommetje gemaakt in late avondzon. Een paar foto’ s gemaakt van mooie boerderijen, het kerkje en dan heb je Ostrum Logum ver gehad. Vanochtend informeerde ik bij mijn zeer vriendelijke hospita, of ik ook ontbijt kon krijgen. Oh ja, natuurlijk. Onderhand wat wijzer geworden vroeg ik: bij jullie of boven. Dus